Μετά τον χθεσινό ανεμοστρόβιλο που σάρωσε σχεδόν τα πάντα στην Αλεξανδρούπολη, αφήνοντας πίσω του εικόνες καταστροφής και σιωπής, μία χειρονομία που συγκινεί ήρθε να θυμίσει τι σημαίνει αξιοπρέπεια και σεβασμός.

Ανάμεσα στα σπασμένα κλαδιά και τα σημάδια από τη μανία της φύσης, ένας συμπολίτης μας βρήκε την ελληνική σημαία πεσμένη σε ένα δέντρο. Δεν την προσπέρασε. Δεν την άφησε εκεί, σαν ένα ακόμη αντικείμενο που παρασύρθηκε από τον άνεμο.

Σήμερα το πρωί, με φροντίδα και ευλάβεια, την παρέδωσε στον Δήμο Αλεξανδρούπολης καθαρή και διπλωμένη, όπως ακριβώς της άξιζε. Χωρίς λόγια, χωρίς προβολή. Μια πράξη απλή, σχεδόν αθόρυβη, αλλά γεμάτη νόημα. Γιατί η σημαία δεν είναι απλώς ύφασμα, είναι μνήμη, αγώνες, απώλειες και ελπίδα. Είναι το σύμβολο όλων όσων μας ενώνουν, ειδικά στις δύσκολες στιγμές.

Σε καιρούς που όλα μοιάζουν εύθραυστα, τέτοιες πράξεις μας θυμίζουν ότι η ανθρωπιά δεν παρασύρεται από καμία καταιγίδα. Μικρές κινήσεις, μεγάλα μηνύματα. Και μέσα από αυτές, η πίστη ότι, όσο δυνατός κι αν είναι ο άνεμος, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που κρατούν όρθιες τις αξίες μας.